Μέχρι τα τελευταία χρόνια ήταν ένα απαραίτητο εξάρτημα της βράκας , που μέρα νύχτα ποτέ δεν απόλειπε από την πλάτη του ξωμάχου . Αφού η βράκα δεν είχε τσέπη , ο ντουράς ήτανε η μεγάλη ‘’ τσέπη ‘’ του βρακά . Γι αυτό ήταν πολύ σπάνιο να συναντήσεις στο δρόμο βρακά , που να πηγαίνει και να ‘ρχεται σ’ εξοχή , χωρίς τον ντουρά στη πλάτη , το ραβδί στο χέρι του και το μαχαίρι προκλητικά να φαίνεται στη μέση του .
Ο ντουράς γινότανε από ένα τετράγωνο πολύχρωμο υφαντό (φτιαγμένο ειδικά γι’ αυτή τη δουλειά) που σχημάτιζε σάκο 50 με 60 εκατοστών . Τα χείλη του στο άνοιγμα σχημάτιζαν σωληνωτή αναδίπλωση , μέσα από την οποία περνούσε μονοκόμματο , ένα χρωματιστό μάλλινο χειρόπλεχτο κορδόνι και οι δύο άκρες στερεωνότανε στις δύο κάτω γωνιές του ντουρά . Μετά το σούρωμα περνούσαν τα χέρια στις θηλιές που σχημάτιζαν τα κορδόνια και κρεμότανε στην πλάτη αγκιστρωμένος από τους ώμους .