Εκείνη την εποχή, η Νάξος ήταν ένας από τους σημαντικότερους τόπους παραγωγής μελιού (κυρίως θυμαρίσιου).
Ο μελιτοεξαγωγέας που φαίνεται δίπλα στον Κρητικό ήταν μια τεράστια επένδυση για την εποχή. Επέτρεπε την αφαίρεση του μελιού χωρίς να καταστρέφεται η κηρήθρα (κάτι που γινόταν με το “στύψιμο” στα κοφίνια), επιτρέποντας στις μέλισσες να ξαναγεμίσουν το ίδιο πλαίσιο αμέσως.
Το νούμερο στην κυψέλη (“Αριθ. 38”) υποδεικνύει ότι ο Κρητικός είχε ήδη μια αρκετά μεγάλη και αριθμημένη μονάδα, κάτι πρωτόγνωρο για τα δεδομένα του 1908.
Ο Εμμανουήλ Κρητικός δεν ήταν απλώς ένας παραγωγός, αλλά ο άνθρωπος που εισήγαγε τη “συστηματική μελισσοκομία” στις Κυκλάδες.
Η κυψέλη που βλέπετε στη φωτογραφία ονομαζόταν τότε “ευρωπαϊκή” ή “αμερικανική” (τύπου Langstroth). Μέχρι τότε, στη Νάξο χρησιμοποιούσαν τα “επιστόμια” (πήλινες κυψέλες) ή τα “κοφίνια”.
Το γεγονός ότι η φωτογραφία του δημοσιεύτηκε στη «Μελισσοκομική Εφημερίδα» υποδηλώνει ότι η μονάδα του θεωρούνταν πρότυπη για όλη την Ελλάδα.
Η εφημερίδα «Μελισσοκομική» (έτος ίδρυσης 1908) είχε ως στόχο να καταπολεμήσει τις παλιές μεθόδους.
ο εκδότης, Γεώργιος Κορωνιός, είχε σπουδάσει στη Γαλλία και έψαχνε “φωτισμένους” μελισσοκόμους στην επαρχία για να αποδείξει ότι οι νέες κυψέλες αποδίδουν περισσότερο μέλι (έως και 3-4 φορές πάνω από τις παραδοσιακές).
Ο Κρητικός ήταν ο “άνθρωπος-κλειδί” για τη Νάξο, καθώς η φωτογραφία του λειτουργούσε ως ζωντανή διαφήμιση της προόδου.
Αυτή η φωτογραφία θεωρείται σήμερα μία από τις σημαντικότερες πρώιμες απεικονίσεις εκσυγχρονισμένης αγροτικής παραγωγής στις Κυκλάδες.